vendredi 30 octobre 2015

Ինչպես եմ հանդիպել ընկերուհուս

Սովորում էի երրորդ դասարանումրբ դասարան եկան նոր աշակերտներանդիպեցի մի աղջկա՝ ժպիտը դեմքին, նրա անունը Նանոր էր, մոտակա մի շաբաթը ես չկարողացա նրա անունը ճիշտ արտասանել:Առաջին օրը ես նրան սովորեցրի աշխատել էլեկտրոնային գրատախտակով:Արդեն ես նրա հետ ընկերացել էի:Մեկ ամիս անց իրար հետ ճամփորդեցինք դեպի Ամբերդ:Ուրախ տպավորություններով հետ եկանք և, մինչև առ այսօր ունենք , մեր առաջին ճամփորդությունից նկարներ: Ամեն օր իրար հետ էինք, բայց վատն այն էր, որ շատ-շատ էինք վիճում, բայց բարիշում:Արդեն ինչ մեկ տարի իրար հետ էինք: Մի օր էլ այնպես վիճեցինք ,որ կես տարի չբարիշեցինք:
Հինգերորդ դասարնում նոյեմբերի ութն էր, ֆիզկուլտուրայի ժամն էր: Նանորն և մյուս ընկերուհիս Եկատիրինան իրար հետ էին ես մենակ, այդ իսկ պատճառով  նստել էի, և Նանորը ինձ մոտեցավ: Սկսեցինք իրար հետ խոսել Նանորը ինձանից հարցերց, թե ես ինչու եմ նստել ես անկեղծ պատասխանեցի:Հետո սկսեցինք ուրիշ թեմաներից խոսել, որոշեցինք լինել լավագույն ընկերուհիներ:Այդ ժամը ամենահիանալի ժամն էր: Մեզ ավելի մոտեցրեց, մեր դասարանի Ռաֆաելի ծննդյան տարեդարձը:Իրար հետ գնացինք նվեր գնելու:Նվերի վրա փոքրիկ փուչիկներ էինք դրել, բայց պարապ լինելով, սկսեցինք փուչիկներով խաղալ, և մինչ տեղ հասնելը էլ փուչիկ չկար:Այդպես անցավ ևս մեկ խենթ օր:Ամենատպավորիչը ամռան օրերից մեկն էր, երբ ես և Նանորը հանդիպել էինք:Գնացինք լողավազան,օպերա պտտվեցինք,նկարեցինք և այլն: Երբ արդեն ժամանակն էր եկել, որպեսզի ես տուն գնամ, Նանորը խնդրեց ննջեմ իրենց տանը: Հարցնելով մայրիկիցս մնացի:Այդ գիշերը մեր առաջին գիշերն էր , որ միասին էինք: Այդ երկու օրն էլ գլորեցինք:Այդպես հիմա էլ Նանորի կողխինք նստած դաս ենք անում:

Aucun commentaire:

Enregistrer un commentaire